Arkadiusz Czapla
Kontakt:

e-mail : Napisz do mnie

Blog > Komentarze do wpisu

Jak uzyskać certyfikat księgowego ? cd..

Jak zdobyć uprawnienia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych



Uprawnienia bez egzaminu



Jeżeli warunek praktyki jest spełniony, sposób uzyskania uprawnień będzie zależał od długości zdobytego stażu. Dwuletnie doświadczenie jest wystarczające, jeżeli ubiegający się o certyfikat posiada minimum wykształcenie średnie i zdał egzamin przeprowadzany przez komisję powołaną przez ministra finansów. Z kolei minimum trzyletnie doświadczenie jest konieczne, gdy kandydat legitymuje się odpowiednim wykształceniem. Ustawa przewiduje dwie możliwości zdobycia wymaganego wykształcenia:

■ wyższe magisterskie uzyskane na kierunku rachunkowość lub na innym kierunku ekonomicznym o specjalności rachunkowość lub innej, dla której plan studiów i program kształcenia odpowiadały wymogom określonym przez organy uczelni dla specjalności rachunkowość, w jednostkach organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych,

■ wyższe magisterskie lub równorzędne oraz ukończenie studiów podyplomowych z zakresu rachunkowości w jednostkach uprawnionych do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych.

Trzeba jednak zwrócić uwagę na kilka ważnych kwestii. Warto przyjrzeć się przepisowi mówiącemu, że są też uznawane specjalizacje, których plan studiów i program kształcenia odpowiadają wymogom określonym przez organy uczelni dla specjalności rachunkowość. To stwierdzenie odnosi się do specjalizacji, które obszarem wiedzy obejmują cały zakres rachunkowości, jak np. rewizja finansowa. W takim przypadku konieczne jest porównanie programu uczelni tego kierunku z programem przyjętym dla specjalności rachunkowość. Tak sformułowany przepis nie oznacza jednak, że uznawane są kierunki, które w swoim programie przewidują zajęcia z rachunkowości.

Certyfikat nie będzie również wydany, jeżeli studia podyplomowe z rachunkowości nie są poprzedzone studiami magisterskimi lub równorzędnymi. Oznacza to, że nie jest wystarczający dyplom studiów licencjackich lub inżynierskich.

Kolejna kwestia, o której należy pamiętać, to wymóg zdobycia dyplomu w jednostkach uprawnionych do nadawania stopnia doktora nauk ekonomicznych. Takie uprawnienia mają przede wszystkim uczelnie państwowe i nieliczne uczelnie prywatne. Wykaz jednostek uprawnionych do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych jest dostępny w Monitorze Polskim z 2007 roku nr 41, poz. 462 w obwieszczeniu Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych z 11 kwietnia 2007 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych uprawnionych do nadawania stopni naukowych, wraz z określeniem nazw nadawanych stopni naukowych. W celach informacyjnych jest również zamieszczony na stronie http://www.ck.gov.pl.

Wymagane dokumenty

Jeżeli kandydat spełnia ustawowe kryteria do otrzymania certyfikatu, możne złożyć dokumenty do ministra finansów. Przesyła się je do Departamentu Rachunkowości Ministerstwa Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.

Aktualny wykaz określa rozporządzenie ministra finansów z 8 kwietnia 2009 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (obowiązuje od 6 maja 2009 r.).

Są to:

■ wniosek o wydanie certyfikatu księgowego zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia,

■ informacja z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności za przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za czyny związane z nieprzestrzeganiem ustawy o rachunkowości (określone w rozdziale 9 ustawy o rachunkowości). Musi być ona opatrzona datą nie wcześniejszą niż 30 dni przed złożeniem wniosku,

■ dokumenty potwierdzające posiadanie praktyki w księgowości,

■ dyplom lub świadectwo potwierdzające posiadane wykształcenie,

■ zaświadczenie potwierdzające zdanie egzaminu z wynikiem pozytywnym w przypadku osoby, która ubiega się o certyfikat przez weryfikację wiedzy.

Ważne! Dokumenty składa się do Departamentu Rachunkowości Ministerstwa Finansów (ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa).

W przypadku zdawania egzaminu do dokumentów należy dołączyć zaświadczenie potwierdzające zdanie egzaminu z wynikiem pozytywnym.

Rozporządzenie ministra finansów z 8 kwietnia 2009 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych nie precyzuje, jakie dokumenty trzeba złożyć, aby udowodnić doświadczenie w księgowości. Kandydat powinien więc przedstawić dokumenty potwierdzające, że wszystkie wymogi ustawy w tym zakresie zostały spełnione. W przypadku gdy resort finansów uzna przedstawione dowody za niewystarczające, wezwie wnioskodawcę do ich uzupełnienia.

Dokumentami poświadczającymi doświadczenie mogą być na przykład świadectwo pracy lub zaświadczenie od pracodawcy. Z dokumentów tych musi wynikać, czy praktyka została zdobyta na podstawie umowy o pracę czy umowy cywilnoprawnej. W przypadku umowy o pracę musi być wskazany wymiar czasu pracy. Jest to o tyle ważne, że praktyka jest zaliczana tylko wówczas, gdy kandydat zdobył ją, pracując na minimum pół etatu. Gdy kandydata z pracodawcą łączyła umowa cywilnoprawna, konieczne jest wskazanie, czy była ona odpłatna. Jest to jedno z kryteriów uznania praktyki.

Ważny jest również profil działalności przedsiębiorcy. Praktyka jest bowiem zaliczana tylko wówczas, gdy czynności są wykonywane w podmiocie usługowo prowadzącym księgi rachunkowe.

Kolejny element to stanowisko pracy lub formy prawna jednostki. Jeżeli ze stanowiska nie wynika praktyka, konieczne będą dodatkowe dokumenty, np. zakres obowiązków. Nie dotyczy to np. głównych księgowych, starszych księgowych i księgowych zatrudnionych np. w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością czy spółkach akcyjnych (mają one obowiązek prowadzić pełne księgi). Dodatkowe zaświadczenia od pracodawców lub zakresy obowiązków są natomiast wymagane na takich stanowiskach, jak referent, inspektor czy koordynator.

W przypadku zatrudnienia w jednostce prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług prowadzenia ksiąg rachunkowych resort wymaga, aby udokumentowany został rodzaj uprawnienia, na podstawie którego prowadzona jest działalność. Konieczny jest również szczegółowy zakres faktycznie wykonywanych przez kandydata czynności wraz ze wskazaniem dokładnego okresu ich wykonywania.

Z kolei w przypadku dokumentów poświadczających wykształcenie nie powinno być żadnych problemów. W tym przypadku można przedstawić oryginały, odpisy dyplomów i świadectw lub urzędowo poświadczone kopie. Jeżeli kandydat ukończył specjalność inną niż rachunkowość, konieczne jest zaświadczenie wydane przez uczelnię. Musi ono potwierdzać, że plan studiów i program kształcenia ukończonej specjalności odpowiadał wymogom określonym przez organy uczelni dla specjalności rachunkowość.

Obowiązkowy egzamin

Warto zwrócić uwagę na istotną zmianę, która obowiązuje od 1 stycznia 2009 r. Dotyczy ona osób, które mogą podejść do egzaminu przed komisją powołaną przez ministra finansów. Od tej daty nie trzeba już spełniać kryteriów wykształcenia i doświadczenia.

Natomiast o certyfikat w przypadku zdawania egzaminu można wystąpić dopiero po jego zdaniu. Aby więc zakwalifikować się do egzaminu, w pierwszej kolejności należy złożyć wniosek. Powinien on zawierać następujące dane: numer PESEL (a w przypadku osób nieposiadających obywatelstwa polskiego – numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego tożsamość), imiona i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, adres zamieszkania oraz adres do korespondencji. Do tego dokumentu należy dołączyć również dwa oświadczenia:

■ o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych oraz korzystaniu z pełni praw publicznych,

■ o niekaralności za przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwo skarbowe oraz za czyny związane z nieprzestrzeganiem ustawy o rachunkowości (określone w rozdziale 9 ustawy o rachunkowości).

Konieczne jest również wniesienie opłaty egzaminacyjnej. Rozporządzenie w sprawie usługowego prowadzenia ksiąg określa ją jako 40 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę. Ponieważ w 2010 roku minimalne wynagrodzenie wynosi 1317 zł, opłata egzaminacyjna będzie równa 526,80 zł. Jeśli kandydat nie przystąpi do egzaminu, opłata nie podlega zwrotowi. Osoba, która z ważnych przyczyn losowych nie mogła do niego przystąpić w wyznaczonym dla niej terminie, może przystąpić do egzaminu w terminie późniejszym. W takim przypadku opłatę zalicza się na poczet egzaminu przeprowadzanego w terminie późniejszym. Warunkiem przystąpienia do egzaminu w terminie późniejszym jest jednak przedstawienie Komisji Egzaminacyjnej dokumentów potwierdzających niemożność przystąpienia do egzaminu w wyznaczonym terminie. Należy to uczynić najpóźniej w ciągu siedmiu dni po tym terminie.

Z kolei kandydat, który został zakwalifikowany do egzaminu, może – na 14 dni przed jego terminem – zwrócić się do organizatora egzaminu o zwrot opłaty egzaminacyjnej.

Formuła egzaminu

Osoby, które zakwalifikują się do egzaminu w tym roku (lub później), przystąpią do niego zgodnie z nową formułą. Nacisk będzie bowiem położony na zadania sytuacyjne. Egzamin będzie trwał cztery godziny (dotychczas przepisy przewidywały pięć godzin). W tym czasie kandydat będzie musiał rozwiązać minimum sześć zadań egzaminacyjnych (wcześniej trzy) i odpowiedzieć na 50 pytań testowych (wcześniej 160). Ponadto weryfikacji będą poddane trzy bloki tematyczne. Aby kandydat zdał egzamin, z każdego z nich będzie musiał otrzymać co najmniej 60 proc. maksymalnej liczby punktów.

Za rachunkowość będzie można otrzymać 130 punktów za 30 pytań testowych i od trzech do sześciu zadań sytuacyjnych. W bloku podatki maksymalnie będzie można zdobyć 60 punktów, odpowiadając prawidłowo na 10 pytań testowych i dwa do czterech zadań sytuacyjnych. Natomiast ubezpieczenia społeczne oraz podstawy prawa cywilnego i gospodarczego pozwolą na zdobycie 40 punktów, pod warunkiem że kandydat odpowie na dziesięć pytań testowych i na jedno do trzech zadań, które mogą się pojawić na egzaminie.

Dokładny zakres zagadnień egzaminacyjnych został podany w załączniku 6 do rozporządzenia z 8 kwietnia 2009 r.

W przypadku pytań testowych sposób oceny nie ulegnie zmianie w stosunku do wcześniej stosowanych zasad, tj. za poprawną odpowiedź kandydat otrzyma dwa punkty, za brak odpowiedzi zero punktów, natomiast zła odpowiedź będzie oznaczała utratę punktu. Zadania będą zaś punktowane indywidualnie (kandydat uzyska informacje na ten temat na egzaminie).

Wykluczenie z egzaminu

W egzaminie może uczestniczyć od 60 do 90 osób. Przed wejściem na salę egzaminacyjną kandydat musi pokazać dowód osobisty lub inny dokument tożsamości zawierający numer PESEL (a w przypadku osób nieposiadających obywatelstwa polskiego – numer i rodzaj dokumentu potwierdzającego tożsamość) i własnoręcznym podpisem potwierdzić udział w egzaminie.

Przed rozpoczęciem egzaminu przewodniczący Komisji powinien poinformować osoby przystępujące do egzaminu o:

■ sposobie przeprowadzania egzaminu,

■ przepisach porządkowych obowiązujących podczas egzaminu,

■ zasadach dokonywania oceny udzielonych odpowiedzi,

■ terminie ogłoszenia wyników (nie może on jednak być wyznaczony później niż 14 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu).

Wyniki egzaminu są ogłaszane z wykorzystaniem numeru ewidencyjnego nadanego w momencie złożenia wniosku o zakwalifikowanie do egzaminu na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Ponadto osoba przystępująca do egzaminu otrzymuje od organizatora pisemną informację o jego wyniku.

Podczas egzaminu zdający może opuścić salę po uzyskaniu zgody przewodniczącego, członka lub sekretarza Komisji i przekazaniu mu pracy egzaminacyjnej wraz z dowodem osobistym lub innym dokumentem tożsamości. Czas nieobecności jest zaznaczany na pracy egzaminacyjnej.

Na egzaminie można korzystać z pomocy. Taką możliwość przewiduje par. 3 załącznika nr 5 rozporządzenia ministra finansów z 8 kwietnia 2009 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zgodnie z tym przepisem uczestnicy mogą korzystać z przepisów prawa opublikowanych w dziennikach urzędowych lub zawartych w zbiorach przepisów bez komentarzy.

Kandydaci mogą również używać wszystkich urządzeń ułatwiających liczenie, np. kalkulatora, z wyjątkiem tych, które posiadają funkcje gromadzenia, przetwarzania i przenoszenia danych.

Należy jednak pamiętać, że Komisja Egzaminacyjna może wykluczyć z egzaminu osobę, która podczas egzaminu narusza przepisy porządkowe lub korzysta z niedozwolonych materiałów (innych niż wyżej wymienione).

Praca egzaminacyjna nie zostanie oceniona również wtedy, gdy:

■ zawiera inne, poza przydzielonym numerem identyfikacyjnym, elementy pozwalające na identyfikację autora pracy,

■ nie zawiera kompletnych arkuszy z testami egzaminacyjnymi oraz z zadaniami sytuacyjnymi,

■ jest rozwiązana w sposób nietrwały lub nieczytelny.

Gdy kandydat nie zaliczy egzaminu, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyników ma prawo wglądu do swojej pracy. Udostępniana jest ona w siedzibie urzędu obsługującego ministra finansów. Następuje to w obecności sekretarza Komisji oraz co najmniej jednego pracownika urzędu. W terminie 21 dni od dnia ogłoszenia wyników uczestnik egzaminu ma prawo do pisemnego odwołania się od wyniku egzaminu do Komisji. Podlega ono rozpatrzeniu przez Komisję w terminie 30 dni od jego otrzymania. O podjętym rozstrzygnięciu przewodniczący Komisji powiadamia niezwłocznie uczestnika egzaminu.

sobota, 31 lipca 2010, prawocywilneikarne




TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: